Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety

Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety to rodzina zakonna, która modlitwą i pracą służy potrzebującym. Podobnie jak inne zgromadzenia, wyrosło na gruncie potrzeb społecznych XIX wieku, na podstawie odczytania woli Bożej przez założycielkę Klarę Wolff, obdarzoną łaską powołania, by służyć Bogu w osobach chorych i potrzebujących stosownie do słów Chrystusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”

(Mt 25.40).

Oficjalny początek Zgromadzenia datuje się na 27 września 1842 r., kiedy to Klara Wolff wraz

z trzema współzałożycielkami: Marią i Matyldą Merkert oraz Franciszką Werner podjęły wspólnotową, charytatywną działalność, udzielając ambulatoryjnej opieki – materialnej i duchowej – wszystkim biednym chorym, opuszczonym i pozostawionym bez opieki w Nysie na Śląsku. Za Patronkę swego dzieła obrały św. Elżbiety, księżną węgierską, której motto: „Musimy innych uszczęśliwiać”, stało się programem działalności Sióstr Elżbietanek. Od tamtej pory, czyli już ponad 160 lat, Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety kontynuuje charyzmat Założycielek poprzez działalność charytatywno-opiekuńczą, będącą cząstką działalności charytatywno-opiekuńczej Kościoła, obejmującej m.in.: prowadzenie szpitali i innych zakładów leczniczych.

 

więcej

 

Historia życia św. Elżbiety węgierskiej